Mijn buurvrouw had het er gisteren over dat zij haar zomervakantie naar volgend jaar verschuift omdat de kosten haar wat tegenvallen. Dat raakte me, want ik herken dat gevoel inmiddels maar al te goed. Alleen bij mij ligt de oorzaak ergens anders.
Mijn ex-man en ik zijn in 2019 gescheiden na een huwelijk van ruim 26 jaar. In het echtscheidingsconvenant is vastgelegd dat hij mij maandelijks 680 euro alimentatie betaalt. Dat ging de eerste jaren redelijk geregeld, met hier en daar wat gedoe over de precieze datum. Maar vanaf februari dit jaar is er niets meer gekomen. Helemaal niets. Al vijf maanden.
Ik heb hem meerdere keren gemaild en één keer gebeld. Hij zegt "tijdelijk in de problemen te zitten" met zijn inkomen, maar geeft geen enkele concrete informatie. Geen bewijs, geen betalingsregeling, niets. Ik ben 68 en leef voor een flink deel van deze aanvulling op mijn AOW, dus dit is geen bijzaak.
Ik heb begrepen dat er zoiets bestaat als het LBIO, een instantie die alimentatie kan innen. Maar ik weet eerlijk gezegd niet of dat ook geldt voor alimentatie tussen ex-partners van mijn leeftijd, of dat dit alleen voor kinderalimentatie is. En als hij echt minder is gaan verdienen, heeft hij dan het recht om zomaar te stoppen zonder tussenkomst van een rechter?
Het achterstallige bedrag loopt inmiddels op richting de 3.400 euro. Ik wil niet onnodig escaleren, maar ik kan dit ook niet blijven laten gaan.
