Reiskosten of onkosten niet vergoed ondanks afspraak — je opties

Heb je met je werkgever afgesproken dat je reiskosten of andere onkosten vergoed krijgt, maar gebeurt dat niet? Dan is dat een tekortkoming in de nakoming van je arbeidsovereenkomst en kun je betaling afdwingen. Je stuurt eerst een schriftelijke aanmaning en stapt daarna zo nodig naar de kantonrechter, die ook wettelijke rente kan toekennen.

Laatst gecontroleerd: juli 2026. Juridische informatie kan veranderen — controleer altijd de actuele wetgeving op wetten.nl.

Wat zegt de wet?

Belangrijk om te weten: er bestaat geen algemene wet die zegt dat je werkgever altijd reiskosten of andere onkosten moet vergoeden. Volgens het Juridisch Loket geldt: je hebt recht op de reiskostenvergoeding die in je contract, cao of bedrijfsregels staat. Staat hier niets over in? Dan is je werkgever niet verplicht om je reiskosten te vergoeden. Maar zodra er wél een afspraak ligt, verandert de situatie volledig. Dan geldt: staat er in je contract een reiskostenvergoeding? Dan moet je werkgever zich daaraan houden. Hetzelfde geldt als de vergoeding in een cao staat: bekijk of voor je arbeidscontract een cao geldt. In een cao kan staan dat je recht hebt op een reiskostenvergoeding en hoe hoog deze is. De werkgever moet deze vergoeding aan je betalen.

Zodra de afspraak vaststaat, is het simpel: een gemaakte afspraak is onderdeel van je arbeidsovereenkomst en moet worden nagekomen. Doet je werkgever dat niet, dan schiet hij tekort in zijn verplichtingen. Je kunt je daarbij beroepen op artikel 7:611 BW, dat gaat over goed werkgeverschap: een werkgever moet zich als goed werkgever gedragen en gemaakte afspraken naleven (controleer dit artikel op wetten.nl voor de meest actuele versie).

Voor het geld zelf geldt bovendien altijd de wettelijke rente van artikel 6:119 BW: als je werkgever te laat betaalt, mag je rente vorderen over het bedrag dat je nog tegoed hebt. Als de onkosten- of reiskostenvergoeding onderdeel is van je loon (bijvoorbeeld omdat het via de loonstrook loopt en als loonbestanddeel wordt gezien), kun je bij te late betaling ook aanspraak maken op de wettelijke verhoging van artikel 7:625 BW. Volgens de Hoge Raad is deze wettelijke verhoging bedoeld als prikkel voor werkgevers om het loon tijdig te betalen. Zij is niet bedoeld om eventuele schade te vergoeden die de werknemer door de late betaling heeft geleden. Het bedrag loopt op: de werknemer heeft, indien dit niet-voldoen aan de werkgever is toe te rekenen, aanspraak op een verhoging wegens vertraging. Deze verhoging bedraagt voor de vierde tot en met de achtste werkdag vijf procent per dag en voor elke volgende werkdag een procent, met dien verstande dat de verhoging in geen geval de helft van het verschuldigde te boven zal gaan. Let op: een rechter kan dit bedrag matigen als de omstandigheden daarom vragen (controleer dit artikel op wetten.nl voor de meest actuele versie).

Wanneer geldt dit voor jou?

Deze route is voor jou relevant als je kunt aantonen dat er daadwerkelijk een afspraak lag over vergoeding van reiskosten of andere onkosten, zoals telefoonkosten, thuiswerkkosten of gemaakte zakelijke uitgaven. Die afspraak kan op verschillende manieren zijn vastgelegd:

• In je arbeidsovereenkomst, bijvoorbeeld een vast bedrag per kilometer of een vergoeding voor het openbaar vervoer.
• In de cao die voor jouw sector of bedrijf geldt.
• In een personeelshandboek of bedrijfsregeling.
• Mondeling, tijdens een gesprek met je leidinggevende of bij je sollicitatie.

Is de afspraak alleen mondeling gemaakt? Dan is bewijs cruciaal. Het Juridisch Loket wijst erop: staat er geen reiskostenvergoeding in je contract, maar had je dit wel in een gesprek afgesproken? Dan moet je bewijzen dat je deze afspraak met je werkgever hebt gemaakt. Schrijf afspraken daarom op in je contract. Bewaar dus e-mails, WhatsApp-berichten, salarisstroken waarop eerder wél is uitbetaald, of getuigenverklaringen van collega's.

Ook belangrijk: je kunt niet oneindig terugkijken. Een vordering tot nakoming van een afspraak uit een overeenkomst verjaart. Op grond van artikel 3:307 lid 1 BW geldt daarvoor een verjaringstermijn van vijf jaar na aanvang van de dag volgend op die waarop de vordering opeisbaar is geworden. Voor reiskostenvergoedingen specifiek bevestigt ook de overheid deze termijn: werknemers mogen tot 5 jaar terug hun reiskostenvergoeding terugvragen met terugwerkende kracht, als ze deze niet hebben gekregen. Dit betekent dat werknemers de reiskosten van de afgelopen 5 jaar alsnog aan de werkgever mogen terugvragen. Je moet dan wel kunnen bewijzen hoeveel je hebt gereisd of uitgegeven, bijvoorbeeld met een rittenadministratie of bonnetjes.

Let op: als je ziek bent of geschorst, kan de situatie anders liggen. Kijk dan altijd eerst in je contract, cao of personeelsreglement wat daarover is afgesproken.

Stappenplan — wat kun je nu doen?

1. Controleer eerst zwart op wit of de vergoeding is afgesproken: kijk in je arbeidsovereenkomst, cao en personeelshandboek.
2. Verzamel bewijs van de afspraak en van de kosten die je hebt gemaakt, zoals declaraties, rittenadministratie, bonnetjes of e-mails.
3. Bereken precies welk bedrag je nog tegoed hebt en over welke periode, met een maximum van vijf jaar terug.
4. Stuur je werkgever een schriftelijke aanmaning (ingebrekestelling) waarin je het bedrag noemt en een redelijke betaaltermijn geeft, bijvoorbeeld twee weken.
5. Vermeld in je aanmaning dat je bij niet-tijdige betaling wettelijke rente vordert, en als het om een loonbestanddeel gaat ook de wettelijke verhoging.
6. Reageert je werkgever niet of weigert hij te betalen? Schakel dan gratis hulp in via het Juridisch Loket of je vakbond, of vraag een jurist om een loonvordering op te stellen.
7. Als overleg niets oplevert, kun je de zaak voorleggen aan de kantonrechter. Deze rechter is bij arbeidszaken altijd bevoegd, ongeacht het bedrag dat je vordert.

Veelgemaakte fouten

• Denken dat je sowieso recht hebt op een reiskosten- of onkostenvergoeding, ook zonder dat dit ergens is afgesproken.
• Te lang wachten met actie ondernemen, waardoor bewijs verdwijnt of de vordering (deels) verjaart.
• Alleen mondelinge afspraken maken en niets op papier of in een e-mail vastleggen.
• Vergeten om wettelijke rente en, waar van toepassing, de wettelijke verhoging te vorderen naast het openstaande bedrag.
• Meteen naar de rechter stappen zonder eerst een schriftelijke aanmaning te sturen, terwijl dat vaak al genoeg is om betaling te krijgen.

Veelgestelde vragen

Relevante wetsartikelen

• Artikel 7:611 Burgerlijk Wetboek
• Artikel 6:119 Burgerlijk Wetboek
• Artikel 7:625 Burgerlijk Wetboek
• Artikel 3:307 Burgerlijk Wetboek
• Artikel 93 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering

Gerelateerde onderwerpen op Claim.Cafe

• Loon niet op tijd betaald: wat kun je doen?
• Wettelijke verhoging bij te laat uitbetaald loon
• Onkostenvergoeding niet afgesproken: kun je dit alsnog regelen?

Heb jij een specifieke situatie? Stel je vraag gratis op Claim.Cafe en krijg antwoord van een echte jurist.