het voelt alsof ik behandeld word als een crimineel. Voor iets wat mijn buurvrouw al jaren doet. Zonder problemen. En nu lig ik er kennelijk uit als ik niet stop. Dat is de boodschap van mijn verhuurder, afgelopen week per brief bezorgd.
Even de situatie uitleggen. Ik woon al dertien jaar in dit appartement in Utrecht, altijd netjes mijn huur betaald, nooit klachten. Mijn huur is 810 euro per maand. Sinds mijn vrouw twee jaar geleden is komen te wonen in een zorginstelling, valt het financieel zwaarder dan ik had voorzien. Geen drama, maar elke euro telt mee.
Vorig jaar ben ik begonnen met het incidenteel verhuren van mijn logeerkamer via Airbnb. Drie, soms vier weekenden per jaar. Ik ben er zelf altijd bij, in huis. De kamer staat leeg anders, ik zie er geen kwaad in. Dat dacht ik.
Mijn huurcontract bevat inderdaad een verbod op onderhuur, dat moet ik eerlijk toegeven. Maar is dit werkelijk hetzelfde als onderhuur? Ik slaap hier zelf. Ik ontvang gasten, geen huurders. Er is geen huurovereenkomst met die mensen, zij betalen een nacht.
De brief eist dat ik voor september 2026 schriftelijk bevestig dat ik gestopt ben en gestopt blijf. Anders dreigt de verhuurder met ontbinding van het contract. Dertien jaar. Zomaar weg.
Iemand die weet hoe dit juridisch in elkaar zit?
